16 kwietnia 1832 urodził się Alfred Römer malarz, rzeźbiarz, medalier, historyk sztuki, etnograf, uczestnik powstania styczniowego.
Alfred Römer
16 kwietnia 1832 - 24 stycznia 1897
Pochodził z rodu Römerów h. Laski, przybyłego w XV wieku z Saksonii i osiadłego w Wielkim Księstwie Litewskim. Był synem powstańca listopadowego Edwarda Jana Römera. Jego ojciec i brat również byli artystami. 1845-1850 studiował w Wileńskim Instytucie Szlachetnym, gdzie uczył się malarstwa prywatnie u Kanutego Rusieckiego, kontynuował naukę w Paryżu u Antoniego Oleszczyńskiego. Po ukończeniu studiów udał się do ojca, który został zesłany do Wołogdy. W 1852 obaj wrócili do Wilna, założyli „akademię malarską”, która była kulturalnym centrum miasta. Alfred Römer przyczynił się do przygotowania powstania 1863 roku. Był więziony w twierdzy Dinaburg i zesłany w gląb Rosji. Po powrocie z wygnania mieszkał i pracował w Wilnie, publikował swoje rysunki i grafiki w czasopiśmie „Kłosy”. W 1869 doskonalił swoje umiejętności artystyczne w Paryżu, a w latach 1871-1874 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. W roku 1875 ożenił się i zamieszkał w majątku żony w Karolinów (dziś rejon Postawski). Tam napisał monografię o wyrobie pasów słuckich, zajął się też badaniami etnograficznymi. Zgromadził kolekcję dawnych dokumentów, które później przekazał do krakowskiego muzeum.W 1884 zamieszkał z rodziną w Krakowie. Tutaj angażował się w życie kulturalne miasta, brał udział w działalności różnych stowarzyszeń artystycznych, patronował przybywającym do Krakowa tubylcom, sam jeździł do rodzinnego miasta. W 1894 artysta powrócił do Karolinowa. W latach 1894 i 1897 uczestniczył w wystawach sztuki w Wilnie. Alfred Römer zasłynął jako portrecista, namalował około 140 portretów, stworzył medaliony portretowe. Rysował przyjazne karykatury, w których z humorem uwieczniał wygląd, zachowanie i charakter bliskich mu osób. Stworzył graficzne pejzaże. Mieszkając w Karolinowie wydawał humorystyczną gazetę „Wiatry Parafialne”, do której sam pisał teksty i rysował. Gromadził stare portrety, pracował w archiwum dworskim, interesował się heraldyką i genealogią. Opracował monografię rodziny Römerów. Zmarł w 1897 r. w swojej posiadłości w Karolinowie. Pochowano go w podziemiach kościoła w Trokach, w krypcie Römerów. https://www.vilnijosvartai.lt/personalijos/alfredas-romeris-alfred-romer/ https://pl.wikipedia.org/wiki/Alfred_Izydor_R%C3%B6mer