Przejdź do głównej treści

R   E   P   E   T   I   T   I   O       E   S   T       M   A   T   E   R       S   T   U   D   I   O   R   U   M

26 marca 1932 roku zmarł Zygmunt Łoziński, biskup Miński i Piński. Czcigodny Sługa Boży Kościoła katolickiego.

On Marzec 26, 1932

 

Zygmunt Łoziński 

5 czerwca 1870 - 26 marca 1932

Zygmunt Łoziński urodził się 5 czerwca 1870 w Boracinie niedaleko Nowogródka. Zmarł 26 marca 1932 roku i pochowany w Pińsku. Biskup miński w latach 1917–1925 i piński w latach 1925–1932. Po ukończeniu Rzymskokatolickiej Akademii Duchownej w Petersburgu, 23 czerwca 1895 przyjął święcenia kapłańskie. Za działalność niepodległościową został 17 listopada 1898 skazany przez władze rosyjskie na trzy lata odosobnienia w klasztorze w Agłonie na Łotwie. W 1905 został proboszczem katedry w Mińsku. W 1906 został wykładowcą Pisma św. i języka hebrajskiego w petersburskiej Akademii Duchownej. W latach 1909–1911 towarzyszył biskupowi Janowi Cieplakowi w jego wizytach duszpasterskich w parafiach imperium Rosyjskiego. 2 listopada 1917 mianowany biskupem diecezjalnym mińskim i konsekrowany 28 lipca 1918 w Warszawie. Od grudnia 1918, po wkroczeniu bolszewików do Mińska, ukrywał się w przebraniu drwala u okolicznych chłopów. W sierpniu 1919, po odbiciu Mińszczyzny przez Wojsko Polskie, powrócił do swojej diecezji. W czasie drugiej okupacji bolszewickiej pozostał na swoim stanowisku, piętnując spowodowaną terrorem ateizację i niszczenie dóbr kulturalnych. W 1920 roku był członkiem Rady Polskiej Ziemi Mińskiej[2]. Po powołaniu Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej został 1 sierpnia 1920 roku aresztowany pod zarzutem działalności kontrrewolucyjnej. Odmówił wówczas podpisania deklaracji lojalności i został po 10 dniach śledztwa uwolniony. Aresztowany ponownie 4 września, osadzony w więzieniu na Butyrkach w Moskwie. Uwolniony po 11 miesiącach dzięki staraniom rządu II Rzeczypospolitej. 2 grudnia 1925 mianowany pierwszym ordynariuszem pińskim, zamieszkał w Nowogródku. Za odwagę odznaczony został Orderem Orła Białego (1921) i czterokrotnie Krzyżem Walecznych (1922). Zmarł w opinii świętości w Pińsku i został pochowany w miejscowej katedrze. https://pl.wikipedia.org/wiki/Zygmunt_%C5%81ozi%C5%84ski