21 marca 1874 urodził się Benedykt Kubicki, malarz, portretysta,profesor Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie.
Benedykt Kubicki
21 marca 1874 - 18 lutego 1951
Benedykt Kubicki urodził się Święcianach w rodzinie cukiernika Napoleona Kubickiego oraz Emilii z domu Gloger. W latach 1884–1886 uczęszczał do szkoły Cebrowskiego w Wilnie, następnie uczył się w domu oraz w szkole rysunkowej Trutniewa. W 1888 rozpoczął naukę w szkole przy Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Petersburgu, w której w trakcie nauki zdobył 2 nagrody: II nagrodę za rzeźbę w 1889 oraz nagrodę księcia Oldenburgskiego za drzeworyt w 1891. Następnie edukował się na Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, w tej samej, co Ruszczyc i Sleńdziński, na której naukę zakończył w 1897 prawdopodobnie w wyniku uczestnictwa w strajkach studenckich. Świadectwo nauczyciela rysunku szkół średnich wydane przez ASP w Petersburgu uzyskał dopiero w 1901. Rok wcześniej został zaproszony do dekoracji pawilonów działu rosyjskiego na Powszechnej Wystawie w Paryżu. W latach 1901–1919 pracował w Rosji. Po rewolucji jako repatriant zamieszkiwał na Powązkach, gdzie odnalazł go jego znajomy – Ferdynand Ruszczyc, który zaproponował mu pracę na Uniwersytecie Wileńskim. Kubicki przystał na propozycję Ruszczyca i zamieszkał w Wilnie, gdzie w latach 1919–1939 prowadził zajęcia z malarstwa na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego. W 1920 został mianowany profesorem nadzwyczajnym i prowadził katedrę malarstwa portretowego, a od semestru 1926/1927 prowadził również projektowanie i wykonywanie kilimów. W tym okresie był również członkiem Stowarzyszenia Artystów Plastyków Wileńskich i uczestniczył w wystawach malarskich, m.in. w 1928 w Wystawie Regionalnej w Wilnie i w 1929 w Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu. Swoje obrazy wystawiał również w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. Planując 1 września 1939 przejść na emeryturę uprzednio przeprowadził się do rodzinnych Święcian, lecz w wyniku obawy odcięcia od bliskich podczas II wojny światowej przebywał w Wilnie. W 1945 r. opuścił Wilno przenosząc się na stałe do Łodzi, gdzie zmarł w 1951 r. Swoje wczesne obrazy wystawiał od 1898 r. w Monachium, Budapeszcie, Petersburgu, Moskwie, Taganrogu, Warszawie, Poznaniu i w Wilnie. W swojej twórczości najpełniej wypowiedział się w nasyconych kolorystycznie i pogłębionych psychologicznie portretach. https://naszczas2002.tripod.com/053/ruszc.html https://pl.wikipedia.org/wiki/Benedykt_Kubicki